• Fri 25/05

    tickets

    BODEGA (us) + THE BAUDELAIRES (au)

    Art Rockers vs Psychrockers
    Denk Parquet Courts, The Fall, Wire

    CAFÉ DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Sat 26/05

    tickets

    VERSE VIS 2018

    'De Zwaarste Editie'
    Concours voor hardere bands
    Metal, punk, Stoner, Hardcore, ...

    ZAAL DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Tue 29/05

    tickets

    THE BUTTERTONES (us) + support

    Doo wop, surf, garage
    Voor fans van The Growlers & The Cramps

    CAFÉ DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Sun 03/06

    tickets

    LONESOME SHACK (us) + VINCENT SLEGERS

    hill country blues
    Denk RL Burnside en vroege Black Keys

    CAFÉ DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Wed 06/06

    tickets

    THE MARCUS KING BAND (us)

    Soul-influenced psychedelic southern rock

    ZAAL DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Thu 14/06

    tickets

    DANCEHALL (uk) + support

    NARROW SEAS
    post-punk, noise
    denk Stone Roses, Blur, Sonic Youth

    CAFÉ DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Sun 24/06

    tickets

    DEAP VALLY (us)

    bluesrock, garage, rock 'n' roll

    CAFÉ DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Fri 14/09

    tickets

    LEFFINGELEUREN 2018

    DRIEDAAGS MUZIEKFESTIVAL

    LEFFINGE

  • Sat 15/09

    tickets

    LEFFINGELEUREN 2018

    DRIEDAAGS MUZIEKFESTIVAL

    LEFFINGE

  • Sun 16/09

    tickets

    LEFFINGELEUREN 2018

    DRIEDAAGS MUZIEKFESTIVAL

    LEFFINGE

Rootstime complimenteert IAN SIEGAL

12/11/2012

Rootstime complimenteert IAN SIEGAL

Ian Siegal opent "Candy Store Kid" met het heerlijke nummer "Bayou Country" en zet zo de toon voor een album vol stuwende blues, best te omschrijven als een pittige gumbo van funk, soul, country en swamp rock. Siegal's stem is een weerspiegeling van zijn rock invloeden, terwijl de muziek die hij zingt heel erg geïnspireerd is door de blues. Liefhebbers van Siegal weten dat hij de blues zingt en speelt vanuit zijn hart, techniek is ondergeschikt aan gevoel. Wie hem live heeft gezien, weet dat de man er helemaal in opgaat. "Candy Store Kid" is na zijn album "The Skinny" van vorig jaar, dat Siegal een Blues Music Award nominatie voor 'Best Contemporary Blues Album' opleverde, wederom het product van Siegal en zijn Mississippi Mudbloods.

Siegal, een bluesman in hart en nieren, is daarbij ook beïnvloed door de muziek van de noordelijke Mississippi. Drummer en producer Cody Dickinson is daarentegen één van de oprichters van the North Mississippi Allstars, en zo wordt onversneden blues vermengd met de country van de Mississippi. Naast Cody laat Siegal zich begeleiden door Cody's broer Luther Dickinson en Alvin Youngblood Hart, mannen die ook op het vorige album aanwezig waren en die precies de ingetogen noten weten te produceren die Siegal nodig heeft. Daarnaast zijn er nog diverse gasten te horen, zoals Garry Burnside en Lightnin’ Malcolm, maar ook zeer mooie bijdrages van een soulvol dameskoortje, bestaande uit Stephanie Bolton, Sharisse Norman en Shontelle Norman. Het resultaat is een mooi doorleefd werkstuk, met teksten over de Mississippi, de gevangenis, het leven op de weg, diep in de binnenlanden en de steeds terugkomende onderwerpen als verloren liefdes, onbeantwoorde verlangens en de zwakheid van de mens.

Het album is opgenomen in de studio van Zebra Ranch, in Coldwater, Mississippi, (studio die gebouwd is door de vader van Dickinson) voorzien van een low-fi geluid dat uitstekend past bij de atmosfeer van de composities. Luister naar het bezwerende "The Fear" en het gevoel is direct duidelijk. In deze angstige song gaat Ian's donkere stem werkelijk door merg en been. Siegal laat met "Candy Store Kid" een nieuwe loot aan zijn blues-boom groeien. De landelijke sferen van de Mississippi kleuren het venijn van de blues iets zachter, maar niet minder krachtig. De muziek blijft uit het hart komen. Toch is het stevige geluid van zijn album "Broadside" uit 2009, nu met zijn twee laatste albums ingeruild voor een meer bedeesde uitvoering. Hoorbaar zijn er sommige songs minder rootsy dan eerder werk van Siegal, en krijgen ze nu zelfs een aardige vleug Blue Eyed Soul mee. Dit heeft voornamelijk te maken met de zangeressen die in diverse songs opduiken, waardoor deze songs een meer soulvolle en funk georiënteerde aanpak krijgen.

Siegal laat op "Candy Store Kid" werkelijk horen dat hij ook gevarieerde blues kan maken. Dat is gedurfd en getuigt van creativiteit. Ook toont hij lef door de vocalen soms aan anderen te laten. Zo horen we Lightnin’ Malcolm in diens onheilspellende "So Much Trouble", waarbij Dickinson 's sitar wel voor een soulvolle groove zorgt, maar toch stevig in Mississippi modder kleeft. En Garry Burnside neemt het vocale in het funky "Strong Woman", een song die Burnside speciaal voor dit album schreef. In dit laatste nummer horen we duidelijk de hypnotische herhalende riffs, die zo eigen waren aan zijn oom RL., maar het is natuurlijk Siegal's zinderend gitaarspel dathij steeds brengt in zijn typische schwung en swagger stijl. Deze twee laatste songs, en het met Luther Dickinson samen geschreven "Kingfish" zijn misschien wel de beste drie tracks op de plaat. Maar ook met de covers, "Green Power" van Little Richard en "Bayou Country" van Duke Bardwell, weet hij steeds zijn eigen draai in te leggen en daarmee te overtuigen, voeg daarbij de meer funky gebrachte songs "Loose Cannon" en "Hard Pressed (Wat Da Fuzz?)", en we hebben op "Candy Store Kid" elf zompige tracks waarbij de begeleiding zeer functioneel is en waarbij je duidelijk kan horen in de teksten dat hier een meester aan het werk is vol van zelfvertrouwen.

Op Rootstime vind je nog pakken andere recensies en besprekingen!



Zie ook: