• Fri 22/11

    tickets

    THE SHEILA DIVINE (us) + support

    Legendarische nineties band!
    Voorstelling nieuwe plaat.
    Nieuwe datum!

    ZAAL DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Sun 01/12

    tickets

    THE LOW ANTHEM (us) + FUTUR PRIMITIF (us)

    10th Anniversary classic album tour “Oh My God Charlie Darwin”
    Zitplaatsen

    ZAAL DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Fri 06/12

    tickets

    SX + JULIAN HIVAL

    Cd-voorstelling 'Eros'
    Autumn Falls

    ZAAL DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Sat 07/12

    tickets

    SOUND TRACK 2019

    FINALE
    PODIUM- EN KANSENPARCOURS

    ZAAL DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Fri 20/12

    gratis

    LEOPARD SKULL + LEPOPSKI

    'Rough Diamonds'
    70's psych pop meets indiepop

    CAFÉ DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Fri 24/01

    tickets

    HUMO’S ROCK RALLY 2019

    Voorronde
    Muziekconcours

    ZAAL DE ZWERVER - LEFFINGE

  • Wed 04/03

    tickets

    KINGSBOROUGH (us)

    CLASSIC ROCK

    CAFÉ DE ZWERVER - LEFFINGE

live-recensie

14/05/2012

live-recensie

Een avondje op stap met vier vrouwen, wie kijkt daar niet naar uit? En zelfs al brachten ze allemaal hun (band)vrienden mee, het kwartet vrouwelijke singer-songwriters dat in De Zwerver in Leffinge onder de noemer In Another Land samen gebracht werd, kondigde zich als uitnodigend aan. Wat hebben Laura Gibson (us), Maggie Bjorklund (dk), Renée en Sarah Ferri gemeen? Ze brengen/brachten recent een plaat uit en ze bundelden hun presentatie in De Zwerver. Musiczine ging voor u luisteren en kijken.

De avond opende met de Deense Maggie Bjorklund die intussen een halve Amerikaanse geworden is (en daar ook bekender is), want ze ging op zoek naar de music scene in Seattle, al speelt ze in haar thuisland nog bij The Darleens. Ze had in Leffinge ook een celliste en een gitarist uit Seattle mee. Haar eerste album ‘Coming home’ bevat een reeks instrumentale nummers en ze haalde er ook een aantal zekerheden bij binnen: Mark Lanegan en Jon Auer doen hun vocale duit in haar zakje en ook de mannen van Calexico hielpen een handje.
Van handjes gesproken, Bjorklund bespeelt vooral de pedal steel, een instrument waar je handen en knieën voor nodig hebt. Het klonk allemaal een beetje melancholisch, want ‘Coming Home’ is wat men Amerikaanse folk zou kunnen noemen met nogal wat westerninvloeden. Ennio Morricone, psychedelisch, vooral de manier waarop ze haar pedal steel gebruikt duwt haar muziek wat de woestijn in, bij momenten zelfs wat met valse zang begeleid.
‘Beeld je een David Lynch film in op de achtergrond’, gaf de blondlonkige in een Mother Xmas dress tussendoor overbodig mee. Dat was nog eens een idee geweest, want eigenlijk is haar muziek geen concertmaterie.  ‘We doen alle drie ons best om de raarste geluiden te produceren. En Maggie wint elke avond’, grinnikte de celliste. De opener van de avond was niet je dat, te abstract bijna, op het  meer uptempo “Playground Stars” na.

Het zaaltje – met hoge tafels en barkrukken - geraakte wat dichter bevolkt voor de Gentse Sara Ferri. En geheel terecht. Sarah Ferri hoorden we twee jaar geleden al op Dranouter. Ook de Ancienne Belgique moet in de tent gezeten hebben want even later dropte men haar in het project Artist in Residence, een soort opvangcentrum zeg maar voor artiesten die hun eerste akkoorden loslaten op het publiek en die zo een kwaliteitslabel opgespeld krijgen en zich onder de vleugels van de AB kunnen ontwikkelen. Intussen tekende ze een contract bij Universal Music.
In De Zwerver stelde de Gentse met Italiaanse roots haar debuutalbum ‘Ferritales’ voor, een mix van melodisch en eigenzinnige sprookjes vertelde in een causerie van jazz en fifties. Met een contrabas, een drummer, een gitarist en twee – ‘enge stemmetjes’ (sic) – backing vocals leidde zij nadrukkelijk de dans aan de piano en gitaar, maar vooral aan de micro. De gig startte rustig met “This is a moment” en ze sloot haar concert ook vrij intiem af, maar daartussen joeg ze frisse en vrolijke melodieën  in de wind, met heel leuke vocale wendingetjes.  Een verademing en een belofte.

Meer bekend in Vlaanderen is Renée (Sys) of toch zeker haar “Dum Dum Dum” die een hit werd op zowat elk radiostation. Of ze daar een verlengstuk aan breit met haar eersteling ´Extending Playground´ of welke richting ze nu echt uitgaat, wilden we zelf wel even ontdekken. Wetende dat die eerstgeborene van Renée uitgebracht werd door het dezelfde label als Isbells (Zeal Records), konden we ons wel al een idee geven. En dat idee zat juist. Helemaal anders dan Ansatz der Maschine waar ze ook bij zingt.
In die cd vooral rustige nummers, misschien iets te veel van hetzelfde luisterlied met kinderlijke inslag waar je bij een knetterend haardvuur rustig kan indommelen. Lieve dingetjes allemaal, die ‘tummies’ en ‘bellybuttons’, die schaapjes en vogeltjes, zoals Renée er zelf ook uit ziet. Lieflijk en zacht. Zet de cd op in de babykamer en de kleine doezelt zachtjes in slaap.
Ze speelde die dag twee thuismatchen, gaf ze zelf mee. Na de Fnac in Brugge stelde de West-Vlaamse haar band en cd voor in Leffinge. In die band trouwens voor het eerst contrabassist Jasper Hautekiet en voor de rest jonge, enthousiastelingen met helemaal rechts vooraan de verbouwspecialist-‘percussionist’ die er een eigen en originele slagerijset op na hield.
Ze opende met een driaaorgelgitaartje, betrok heel haar band in elk nummer (op één song na) en zelfs het publiek moest op haar boerderijlied mee vroege vogeltjes imiteren en werd nadrukkelijk uitgenodigd om het concert meezingend af te sluiten. Inderdaad: “Dum Dum Dum”.

Laura Gibson was top of the bill in de woman’s night in De Zwerver (zie foto).  Zij was de enige die niet aan haar debuut toe was. ‘La Grande’ is al haar derde album na ‘If You Come to Greet Me’ (2006) en ‘Beasts of Seasons’ (2009). Een mooi gemiddelde om de drie jaar, ook duidend op het diepgaande werk  om haar krachtige woordkeuze (om het menselijk bestaan te doorgronden op liefde, verlies, spijt en vergankelijkheid) en instrumenten te vermengen.
De Amerikaanse uit Portland - Oregon, waar blijkbaar de folkscene welig tiert, strikte – net als Maggie Bjorklund - ook Joey Burns (Calexico) voor haar nieuwe plaat die wereldwijd goed onthaald wordt. Dat ze de dag ervoor samen met Bjorklund in de Botanique optrad was dan ook geen verrassing.
In de Zwerver maakte ze er een geslaagd afscheidsfeestje van, want het was haar laatste optreden in haar Europese tournee waarin ze maar liefst tachtig concerten in drie maanden speelde. Het kwartet had er echt veel zin in, interageerde met het publiek en zorgde voor een bijwijlen grappig uurtje. Hun soundcheck liep – in tegenstelling tot de vorige optredens – gewoon over in hun gig zelf.
Ze waren – bijna letterlijk – in de wolken over de vliegershow die ze op de Lotto Kites International in Oostende hadden bijgewoond  en lieten niet na dat te promoten. Maar de muziek stond uiteraard centraal. Haar meisjesachtige, vrolijke stem geeft in combinatie met piano en nog een aantal special effects een vreemde mix die vertrouwd oud én nieuw lijkt. Het kampvuur op de cover valt alles samen: geen super wow-gevoel, maar een knetterende sfeer die warmTe geeft. Het dankbare en aandachtige publiek deelde graag in dat gevoel mee en ze liet geen kans onbenut om de aanwezigen te danken. Zeker toen die op haar slotnummer (licht gedwongen) het achtergrondkoor vormden, waarna ze nog een bisnumer bracht en richting United States vertrok.